1655. So great is the fierceness and madness of melancholy.
1656. Moestitia cor quasi percussum constringitur,
tremit et languescit cum
acri sensu doloris.
In tristitia cor fugiens attrahit ex Splene
lentum humorem
melancholicum, qui effusus sub costis in sinistro
latere hypocondriacos
flatus facit, quod saepe accidit iis qui
diuturna cura
et moestitia conflictantur. Melancthon.
1657. Lib. 3. Aen. 4.
1658. Et metum ideo deam sacrarunt ut bonam mentem
concederet. Varro,
Lactantius, Aug.
1659. Lilius Girald. Syntag. l. de diis miscellaniis.
1660. Calendis Jan. feriae sunt divae Angeronae,
cui pontifices in sacello
Volupiae sacra
faciunt, quod angores et animi solicitudines
propitiata propellat.
1661. Timor inducit frigus, cordis palpitationem,
vocis defectum atque
pallorem.
Agrippa, lib. 1. cap. 63. Timidi semper spiritus
habent
frigidos.
Mont.
1662. Effusas cernens fugientes agmine turmas;
quis mea nunc inflat cornua
Faunus ait?
Alciat.
1663. Metus non solum memoriam consternat, sed
et institutum animi omne et
laudabilem conatum
impedit. Thucidides.
1664. Lib. de fortitudine et virtute Alexandri,
ubi prope res adfuit
terribilis.
1665. Sect. 2. Mem. 3. Subs. 2.
1666. Sect. 2. Memb. 4. Subs. 3.
1667. Subtil. 18. lib. timor attrahit ad se Daemonas,
timor et error multum
in hominibus possunt.
1668. Lib. 2. Spectris ca. 3. fortes raro
spectra vident, quia minus
timent.
1669. Vita ejus.
1670. Sect. 2. Memb. 4. Subs. 7.
1671. De virt. et vitiis.
1672. Com. in Arist. de Anima.
1673. Qui mentem subjecit timoria dominationi,
cupiditatis, doloris,
ambitionis, pudoris,
felix non est, sed omnino miser, assiduis
laborius torquetur
et miseria.
1674. Multi contemnunt mundi strepitum, reputant
pro nihilo gloriam, sed
timent infamiam,
offensionem, repulsam. Voluptatem severissime
contemnunt, in
dolore sunt molliores, gloriam negligunt, franguntur
infamia.
1675. Gravius contumeliam ferimus quam detrimentum,
ni abjecto nimis animo
sinius. Plut.
in Timol.
1676. Quod piscatoris aenigma solvere non posset.
1677. Ob Tragoediam explosam, mortem sibi gladio concivit.
1678. Cum vidit in triumphum se servari, causa
ejus ignominiae vitandae
mortem sibi concivit.
Plut.
1679. Bello victus, per tres dies sedit in prora
navis, abstinens ab omni
consortio, etiam
Cleopatiae, postea se interfecit.
1680. Cum male recitasset Argonautica, ob pudorem exulavit.
1681. Quidam prae verecundia simul et dolore
in insaniam incidunt, eo quod
a literatorum
gradu in examine excluduntur.


