1633.  Mala consuetudine depravatur ingenium ne bene faciat.  Prosper
      Calenus, l. de atra bile.  Plura faciunt homines e consuetudine quam e
      ratione.  A teneris assuescere multum est.  Video meliora proboque
      deteriora sequor.  Ovid.

1634.  Nemo laeditur nisi a seipso.

1635.  Multi se in inquietudinem praecipitant ambitione et cupiditatibus
      excaecati, non intelligunt se illud a diis petere, quod sibi ipsis si
      velint praestare possint, si curis et perturbationibus, quibus
      assidue se macerant, imperare vellent.

1636.  Tanto studio miseriarum causas, et alimenta dolorum quaerimus,
      vitamque secus felicissimam, tristem et miserabilem efficimus. 
      Petrarch. praefat. de Remediis, &c.

1637.  Timor et moestitia, si diu perseverent, causa et soboles atri humoris
      sunt, et in circulum se procreant.  Hip.  Aphoris. 23. l. 6.  Idem
      Montaltus, cap. 19.  Victorius Faventinus, pract. imag.

1638.  Multi ex maerore et metu huc delapsi sunt.  Lemn., lib. 1. cap. 16.

1639.  Multa cura et tristitia faciunt accedere melancholiam (cap. 3. de
      mentis alien.) si altas radices agat, in veram fixamque degenerat
      melancholiam et in desperationem desinit.

1640.  Ille luctus, ejus vero soror desperatio simul ponitur.

1641.  Animarum crudele tormentum, dolor inexplicabilis, tinea non solum
      ossa, sed corda pertingens, perpetuus carnifex, vires animae
      consumens, jugis nox, et tenebrae profundae, tempestas et turbo et
      febris non apparens, omni igne validius incendens; longior, et pugnae
      finem non habens—­Crucem circumfert dolor, faciemque omni tyranno
      crudeliorem prae se fert.

1642.  Nat.  Comes Mythol. l. 4. c. 6.

1643.  Tully 3.  Tusc. omnis perturbatio miseria et carnificina est dolor.

1644.  M. Drayton in his Her. ep.

1645.  Crato consil. 21. lib. 2. moestitia universum infrigidat corpus,
      calorem innatum extinguit, appetitum destruit.

1646.  Cor refrigerat tristitia, spiritus exsiccat, innatumque calorem
      obruit, vigilias inducit, concoctionem labefactat, sanguinem
      incrassat, exageratque melancholicum succum.

1647.  Spiritus et sanguis hoc contaminatur.  Piso.

1648.  Marc. vi. 16. 11.

1649.  Maerore maceror, marcesco et consenesco miser, ossa atque pellis sum
      misera macritudice.  Plaut.

1650.  Malum inceptum et actum a tristitia sola.

1651.  Hildesheim, spicel. 2. de melancholia, maerore animi postea
      accedente, in priora symptomata incidit.

1652.  Vives, 3. de anima, c. de maerore.  Sabin. in Ovid.

1653.  Herodian. l. 3. maerore magis quem morbo consumptus est.

1654.  Bothwallius atribilarius obiit Brizarrus Genuensis hist. &c.