1702.  Urebat me aemulatio propter stultos.

1703.  Hier. 12.1.

1704.  Hab. 1.

1705.  Invidit privati nomen supra principis attolli.

1706.  Tacit.  Hist. lib. 2. part. 6.

1707.  Periturae dolore et invidia, si quem viderint ornatiorem se in
      publicum prodiisse.  Platina dial. amorum.

1708.  Ant.  Guianerius, lib. 2. cap. 8. vim.  M. Aurelii faemina vicinam
      elegantius se vestitam videns, leaenae instar in virum insurgit, &c.

1709.  Quod insigni equo et ostro veheretur, quanquam nullius cum injuria,
      ornatum illum tanquam laesae gravabantur.

1710.  Quod pulchritudine omnes excelleret, puellae indignatae occiderunt.

1711.  Late patet invidiae foecundae pernities, et livor radix omnium
      malorum, fons cladium, inde odium surgit emulatio Cyprian, ser. 2. de
      Livore.

1712.  Valerius, l. 3. cap. 9.

1713.  Qualis est animi tinea, quae tabes pectoris zelare in altero vel
      aliorum felicitatem suam facere miseriam, et velut quosdam pectori
      suo admovere carnifices, cogitationibus et sensibus suis adhibere
      tortores, qui se intestinis cruciatibus lacerent.  Non cibus talibus
      laetus, non potus potest esse jucundus; suspiratur semper et gemitur,
      et doletur dies et noctes, pectus sine intermissione laceratur.

1714.  Quisquis est ille quem aemularis, cui invides is te subterfugere
      potest, at tu non te ubicunque fugeris adversarius tuus tecum est,
      hostis tuus semper in pectore tuo est, pernicies intus inclusa,
      ligatus es, victus, zelo dominante captivus:  nec solatia tibi ulla
      subveniunt; hinc diabolus inter initia statim mundi, et periit
      primus, et perdidit, Cyprian, ser. 2. de zelo et livore.

1715.  Hesiod op dies.

1716.  Rama cupida aequandi bovem, se distendebat, &c.

1717. alit ingenia:  Paterculus poster.  Vol.

1718.  Grotius Epig. lib. 1.  “Ambition always is a foolish confidence, never
      a slothful arrogance.”

1719.  Anno 1519. between Ardes and Quine.

1720.  Spartian.

1721.  Plutarch.

1722.  Johannes Heraldus, l. 2. c. 12. de bello sac.

1723.  Nulla dies tantum poterit lenire furorem.  Aeterna bella pace sublata
      gerunt.  Jurat odium, nec ante invisum esse desinit, quam esse desiit. 
      Paterculus, vol. 1.

1724.  Ita saevit haec stygia ministra ut urbes subvertat aliquando, deleat
      populos, provincias alioqui florentes redigat in solitudines,
      mortales vero miseros in profunda miseriarum valle miserabiliter
      immergat.

1725.  Carthago aemula Romani imperii funditus interiit.  Salust.  Catil.

1726.  Paul 3.  Col.

1727.  Rom. 12.

1728.  Grad.  I. c. 54.