1729.  Ira et in moeror et ingens animi consternatio melancholicos facit. 
      Areteus.  Ira Immodica gignit insaniam.

1730.  Reg. sanit. parte 2. c. 8. in apertam insaniam mox duciter iratus.

1731.  Gilberto Cognato interprete.  Multis, et praesertim senibus ira
      impotens insaniam fecit, et importuna calumnia, haec initio perturbat
      animum, paulatim vergit ad insaniam.  Porro mulierum corpora multa
      infestant, et in hunc morbum adducunt, praecipue si que oderint aut
      invideant, &c. haec paulatim in insaniam tandem evadunt.

1732.  Saeva animi tempestas tantos excitans, fluctus ut statim ardescant
      oculi os tremat, lingua titubet, dentes concrepant, &c.

1733.  Ovid.

1734.  Terence.

1735.  Infensus Britanniae Duci, et in ultionem versus, nec cibum cepit, nec
      quietem, ad Calendas Julias 1392. comites occidit.

1736.  Indignatione nimia furens, animique impotens, exiliit de lecto,
      furentem non capiebat aula, &c.

1737.  An ira possit hominem interimere.

1738.  Abernethy.

1739.  As Troy, saevae memorem Hunonis ob iram.

1740.  Stultorum regum et populorum continet astus.

1741.  Lib. 2.  Invidia est dolor et ambitio est dolor, &c.

1742.  Insomnes Claudianus.  Tristes, Virg.  Mordaces, Luc.  Edaces, Hor.
      moestae, amarae, Ovid damnosae, inquietae, Mart.  Urentes, Rodentes. 
      Mant. &c.

1743.  Galen, l. 3. c. 7. de locis affectis, homines sunt maxime
      melancholici, quando vigiliis multis, et solicitudinibus, et
      laboribus, et curis fuerint circumventi.

1744.  Lucian.  Podag.

1745.  Omnia imperfecta, confusa, et perturbatione plena, Cardan.

1746.  Lib. 7. nat. hist, cap. 1. hominem nudum, et ad vagitum edit, natura. 
      Flens ab initio, devinctus jacet, &c.

1747. (Greek:  Dakru cheon genemin, kai dakrutas epithukoko, to genos
      anthropon poludakruton, asthenes hoikzoun.) Lachrymans natus sum, et
      lachrymans morior, &c.

1748.  Ad Marinum.

1749.  Boethius.

1750.  Initium caecitas progressum labor, exitum dolor, error omnia:  quem
      tranquillum quaeso, quem non laboriosum aut anxium diem egimus? 
      Petrarch.

1751.  Ubique periculum, ubique dolor, ubique naufragium, in hoc ambitu
      quocunque me vertam.  Lipsius.

1752.  Hom. 10.  Si in forum iveris, ibi rixae, et pugnae; si in curiam, ibi
      fraus, adulatio:  si in domum privatam, &c.

1753.  Homer.

1754.  Multis repletur homo miseriis, corporis miseriis, animi miseriis, dum
      dormit, dum vigilat, quocunque se vertit.  Lususque rerum, temporumque
      nascimur.

1755.  In blandiente fortuna intolerandi, in calamitatibus lugubres, semper
      stulti et miseri, Cardan.