To give an Instance of Humour and Raillery, I shall insert Horace’s famous Description of his Embarrassment with an impertinent Fellow.  This indeed is entitl’d, in almost all the Editions of Horace, a Satire, but very improperly, as the Subject is not Vice or Immorality;

  Ibam forte via sacra, sicut meus est mos,
  Nescio quid meditans nugarum, at totus in illis: 
  Accurrit quidam notus mihi nomine tantum;
  Arreptaque manu, Quid agis, dulcissime rerum? 
  Suaviter, ut nunc est, inquam:  & cupio omnia quae vis. 
  Cum affectaretur, Num quid vis? occupo.  At ille,
  Noris nos, inquit; docti sumus.  Hic ego:  Pluris
  Hoc, inquam, mihi eris.  Misere discedere quaerens,
  Ire modo ocyus, interdum consistere:  in aurem
  Dicere nescio quid puero:  cum sudor ad imos
  Manaret talos.  O te, Bollane, cerebri
  Felicem:  aiebam tacitus!  Cum quidlibet ille
  Garriret, vicos, urbem laudaret; ut illi
  Nil respondebam:  Misere cupis, inquit abire. 
  Jamdudum video:  sed nil agis:  usque tenebo: 
  Persequar:  hinc quo nunc iter est tibi?  Nil opus est te
  Circumagi:  quemdam volo visere, non tibi notum: 
  Trans Tiberim longe cubat is, prope Caesaris hortos. 
  Nil habeo quod agam, & non sum piger:  usque sequar te,
  Demitto auriculas ut iniquae mentis asellus,
  Cum gravius dorso subiit onus.  Incipit ille: 
  Si bene me novi, non Viscum pluris amicum,
  Non Varium facies; nam quis me scribere plures
  Aut citius possit versus? quis membra movere
  Mollius? invideat quod & Hermogenes, ego canto. 
  Interpellandi locus hic erat:  Est tibi mater,
  Cognati, queis te salvo est opus?  Haud mihi quisquam: 
  Omnes composui.  Felices! nunc ego resto: 
  Confice:  namque instat fatum mihi triste, Sabella
  Quod puero cecinit divina mota anus urna,
  Hunc neque dira venena, nec hosticus auferret ensis,
  Nec laterum dolor, aut tussis, nec tarda podagra;
  Garrulus hunc quando consumet cumque loquaces. 
  Si sapiat, vitet, simul atque adoleverit aetas. 
  Ventum erat ad Vestae, quarta jam parte diei
  Praeterita; & casu tunc respondere vadato
  Debebat:  quod ni fecisset, perdere litem. 
  Si me amas, inquit, paulum hic ades.  Inteream, si
  Aut valeo stare, aut novi civilia jura: 
  Et propero quo scis.  Dubius sum quid faciam, inquit;
  Tene relinquam, an rem.  Me, sodes.  Non faciam, ille;
  Et praecedere coepit.  Ego, ut contendere durum est
  Cum victore, sequor.  Mecaenas quomodo tecum? 
  Hinc repetit.  Paucorum hominum, & mentis bene sanae. 
  Nemo dexterius fortuna est usus.  Haberes
  Magnum adjutorem, posset qui ferre secundas,
  Hunc hominem velles si tradere:  dispeream, ni
  Summosses omnes.  Non isto vivimus illic
  Quo tu rere modo, domus hac nec purior ulla est,
  Nec magis his aliena malis:  nil mi