6691.  Reprobi usque ad finem pertinaciter persistunt.  Zanchius.

6692.  Vitium ab infidelitate proficiscens.

6693.  Abernethy.

6694. 1 Sam. ii. 16.

6695.  Psal. xxxviii. vers. 9. 14.

6696.  Immiscent se mali genii, Lem. lib. 1. cap. 16.

6697.  Cases of conscience, l. 1. 16.

6698.  Tract.  Melan. capp. 33 et 34.

6699.  Cap. 3. de mentis alien.  Deo minus se curae esse, nec ad salutem
      praedestinatos esse.  Ad desperationem saepe ducit haec melancholia,
      et est frequentissima ob supplicii metum aeternumque judicium; meror
      et metus in desperationem plerumque desinunt.

6700.  Comment. in 1. cap. gen. artic. 3. quia impii florent boni
      opprimuntur, &c. alius ex consideratione hujus seria desperabundus.

6701.  Lib. 20. c. 17.

6702.  Damnatam se putavit, et quatuor menses Gehennae poenam sentire.

6703. 1566. ob triticum diutius servatum conscientiae stimulis agitatur,
            &c.

6704.  Tom. 2. c. 27. num. 282. conversatio cum scrupulosis, vigiliae,
      jejunia.

6705.  Solitarios et superstitiosos plerumque exagitat conscientia, non
      mercatores, lenones, caupones, foeneratore?, &c. largiorem hi nacti
      sunt conscientiam.  Juvenes plerumque conscientiam negligunt, senes
      autem, &c.

6706.  Annon sentis sulphur inquit?

6707.  Desperabundus misere periit.

6708.  In 17.  Johannis.  Non pauci se cruciant, et excarnificant in tantum,
      ut non parum absint ab insania; neque tamen aliud hac mentis
      anxietate efficiunt, quam ut diabolo potestatem faciant ipsos per
      desperationem ad infernos producendi.

6709.  Drexelius Nicet. lib. 2. cap. 11.  “Eternity, that word, that
      tremendous word, more threatening than thunders and the artillery of
      heaven—­Eternity, that word, without end or origin.  No torments
      affright us which are limited to years:  Eternity, eternity, occupies
      and inflames the heart—­this it is that daily augments our
      sufferings, and multiplies our heart-burnings a hundredfold.”

6710.  Ecclesiast. 1. 1.  Haud scio an majus discrimen ab his qui
      blandiuntur, an ab his qui territant; ingens utrinque periculum:  alii
      ad securitatem ducunt, alii afflictionum magnitudine mentem
      absorbent, et in desperationem trahunt.

6711.  Bern. sup. 16. cant. 1. alterum sine altero proferre non expedit;
      recordatio solius judicii in desperationem praecipitat, et
      misericordis; fallax ostentatio pessimam generat securitatem.

6712.  In Luc. hom. 103. exigunt ab aliis charitatem, beneficentiam, cum
      ipsi nil spectent praeter libidinem, invidiam, avaritiam.

6713.  Leo Decimus.

6714.  Deo futuro judicio, de damnatione horrendum crepunt, et amaras illas
      potationes in ore semper habent, ut multos inde in desperationem
      cogant.