6406. Lib. 4.
6407. Lib. 4.
6408. Exerc. 228.
6409. S. Ed. Sands.
6410. In consult. de princ. inter provinc. Europ.
6411. Lucian. “By themselves sustain the brunt of every battle.”
6412. S. Ed. Sands in his Relation.
6413. Seneca.
6414. Vice cotis, acutum Reddere quae ferrum valet, exors ipsa secandi.
6415. De civ. Dei lib. 4. cap. 31.
6416. Seeking their own, saith Paul, not Christ’s.
6417. He hath the Duchy of Spoleto in Italy,
the Marquisate of Ancona,
beside Rome, and
the territories adjacent, Bologna, Ferrara, &c.
Avignon in France,
&c.
6418. Estote fratres mei, et principes hujus mundi.
6419. The Laity suspect their greatness, witness
those statutes of
mortmain.
6420. Lib. 8. de Academ.
6421. Praefat. lib. de paradox. Jesuit-Rom. provincia habet Col. 36. Neapol. 23. Veneta 13. Lucit. 15. India, orient. 17. Brazil. 20, &c.
6422. In his Chronic. vit. Hen. 8.
6423. 15. cap. of his funeral monuments.
6424. Pausanias in Laconicis lib. 3. Idem
de Achaicas lib. 7. cujus summae
opes, et valde
inclyta fama.
6425. Exercit. Eth. Colleg. 3. disp. 3.
6426. Act. xix. 28.
6427. Pontifex Romanus prorsus inermis regibus
terrae jura dat, ad regna
evehit ad pacem
cogit, et peccantes castigat, &c. quod imperatores
Romani 40. legionibus
armati non effecerunt.
6428. Mirum quanta passus sit H. 2. quomodo se
submisit, ea se facturum
pollicitus, quorum
hodie ne privatus quidem partem faceret.
6429. Sigonius 9. hist. Ital.
6430. Curio lib. 4. Fox Martyrol.
6431. Hierocles contends Apollonius to have been
as great a prophet as
Christ, whom Eusebius
confutes.
6432. Munster Cosmog. l. 3. c. 37. Artifices
ex officinis, arator e stiva,
foeminae e colo,
&c. quasi numine quodam rapti, nesciis parentibus et
dominis recta
adeunt, &c. Combustus demum ab Herbipolensi Episcopo;
haeresis evanuit.
6433. Nulla non provincia haeresibus, Atheismis,
&c, plena. Nullus orbis
angulus ab hisce
belluis immunis.
6434. Lib. 1. de nat. Deorum. “He
gave to man an upward gaze, commanding
him to fix his
eyes on heaven.”
6435. Zanchius.
6436. Virg. 6. Aen.
6437. Superstitio ex ignorantia divinitatis emersit,
ex vitiosa aemulatione
et daemonis illecebris,
inconstans, timens, fluctuans, et cui se
addicat nesciens,
quem imploret, cui se committat, a daemone facile
decepta.
Lemnius, lib. 3. c. 8.
6438. Seneca.
6439. Vide Baronium 3 Annalium ad annum 324. vit. Constantin.
6440. De rerum varietate, l. 3. c. 38. Parum
vero distat sapientia virorum
a puerili, multo
minus senum et mulierum, cum metu et superstitione
et aliena stultitia
et improbitate simplices agitantur.


