3755. Lucan. “O protecting quality
of a poor man’s life, frugal means,
gifts scarce yet
understood by the gods themselves.”
3756. Lip. miscell. ep. 40.
3757. Sat. 6. lib. 2.
3758. Hor. Sat. 4.
3759. Apuleius.
3760. Chytreus in Europae deliciis. Accipite
cives Veneti quod est optimum
in rebus humanis,
res humans contemnere.
3761. Vah, vivere etiam nunc lubet, as Demea
said, Adelph. Act. 4. Quam
multis non egeo,
quam multa non desidero, ut Socrates in pompa, ille
in nundinis.
3762. Epictetus 77. cap. quo sum destinatus, et sequar alacriter.
3763. “Let whosoever covets it, occupy
the highest pinnacle of fame, sweet
tranquillity shall
satisfy me.”
3764. Puteanus ep. 62.
3765. Marullus. “The immortal Muses confer imperishable pride of origin.”
3766. Hoc erit in votis, modus agri non ita parvus,
Hortus ubi et tecto
vicinus jugis
aquae fons, et paulum sylvae, &c. Hor. Sat.
6. lib. 2.
Ser.
3767. Hieronym.
3768. Seneca consil. ad Albinum c. 11. qui continet
se intra naturae
limites, paupertatem
non sentit; qui excedit, eum in opibus paupertas
sequitur.
3769. Hom. 12. pro his quae accepisti gratias
age, noli indignare pro his
quae non accepisti.
3770. Nat. Chytreus deliciis Europ.
Gustonii in aedibus Hubianis in
coenaculo e regione
mensae. “If your table afford frugal fare
with
peace, seek not,
in strife, to load it lavishly.”
3771. Quid non habet melius pauper quam dives?
vitam, valetudinem, cibum,
somnum, libertatem,
&c. Card.
3772. Martial. l. 10. epig. 47. read it out thyself in the author.
3773. Confess. lib. 6. Transiens per vicum
quendam Mediolanensem,
animadverti pauperem
quendam mendicum, jam credo saturum, jocantem
atque ridentem,
et ingemui et locutus sum cum amicis qui mecum erant,
&c.
3774. Et certe ille laetabatur, ego anxius; securus
ille, ego trepidus. Et
si percontaretur
me quisquam an exultare mallem, an metuere,
responderem, exultare:
et si rursus interrogaret an ego talis essem,
an qualis nunc
sum, me ipsis curis confectum eligerem; sed
perversitate,
non veritate.
3775. Hor.
3776. Hor. ep. lib. 1.
3777. O si nunc morerer, inquit, quanta et qualia
mihi imperfecta manerent:
sed si mensibus
decem vel octo super vixero, omnia redigam ad
libellum, ab omni
debito creditoque me explicabo; praetereunt interim
menses decem,
et octo, et cum illis anni, et adhuc restant plura
quam
prius; quid igitur
speras. O insane, finem quem rebus tuis non
inveneras in juventa,
in senecta impositurum? O dementiam, quum ob
curas et negotia
tuo judicio sis infelix, quid putas futuram quum
plura supererint?
Candan lib. 8. cap. 40. de rer. var.


