3557.  Job, cap. 16.

3558.  Epist. 13. lib. 1.

3559.  Hor.

3560.  Lib. 2.  Essays, cap. 6.

3561.  Alium paupertas, alium orbitas, hunc morbi, illum timor, alium
      injuriae, hunc insidiae, illum uxor, filii distrahunt, Cardan.

3562.  Boethius l. 1. met. 5.

3563.  Apuleius 4. florid.  Nihil homini tam prospere datum divinitus, quin
      ei admixtum sit aliquid difficultatis, in amplissima quaque laetitia
      subest quaedam querimonia, conjugatione quadam mellis et fellis.

3564.  Si omnes premantur, quis tu es qui solus evadere cupis ab ea lege
      quae neminem praeterit? cur te non mortalem factum et universi orbis
      regem fieri non doles?

3565.  Puteanus ep. 75.  Neque cuiquam praecipue dolendum eo quod accidit
      universis.

3566.  Lorchan.  Gallobelgicus lib. 3.  Anno 1598. de Belgis.  Sed eheu inquis
      euge quid agemus? ubi pro Epithalamio Bellonae flagellum, pro musica
      harmonia terribilum lituorum et tubarum audias clangorem, pro taedis
      nuptialibus, villarum, pagorum, urbium videas incendia; ubi pro
      jubilo lamenta, pro risu fletus aerem complent.

3567.  Ita est profecto, et quisquis haec videre abnuis, huic seculi parum
      aptus es, aut potius nostrorum omnium conditionem ignoras, quibus
      reciproco quodam nexu laeta tristibus, tristia laetis invicem
      succedunt.

3568.  In Tusc. e vetere poeta.

3569.  Cardan lib. 1. de consol.  Est consolationis genus non leve, quod a
      necessitate fit; sive feras, sive non feras, ferendum est tamen.

3570.  Seneca.

3571.  Omni dolori tempus est medicina; ipsum luctum extinguit, injurias
      delet, omnis mali oblivionem adfert.

3572.  Habet hoc quoque commodum omnis infelicitas, suaviorem vitam cum
      abierit relinquit.

3573.  Virg.

3574.  Ovid.  “For there is no pleasure perfect, some anxiety always
      intervenes.”

3575.  Lorchan.  Sunt namque infera superis, humana terrenis longe disparia. 
      Etenim beatae mentes feruntur libere, et sine ullo impedimento,
      stellae, aethereique orbes cursus et conversiones suas jam saeculis
      innumerabilibus constantissime conficiunt; verum homines magnis
      angustiis.  Neque hac naturae lege est quisquam mortalium solutus.

3576.  Dionysius Halicar. lib. 8. non enim unquam contigit, nec post homines
      natos invenies quenquam, cui omnia ex animi sententia successerint,
      ita ut nulla in re fortuna sit ei adversata.

3577.  Vit.  Gonsalvi lib. ult. ut ducibus fatale sit clarissimis a culpa
      sua, secus circumveniri cum malitia et invidia, imminutaque dignitate
      per contumeliam mori.

3578.  In terris purum illum aetherem non invenies, et ventos serenos;
      nimbos potius, procellas, calumnias.  Lips. cent. misc. ep. 8.