2609. Corpus cadaverosum. Psa. lxvii. cariosa
est facies mea prae
aegritudine animae.
2610. Lib. 9. ad Ahnansorem.
2611. Practica majore.
2612. Quum ore loquitur quae corde concepit,
quum subito de una re ad aliud
transit, neque
rationem de aliquo reddit, tunc est in medio, at quum
incipit operari
quae loquitur, in summo gradu est.
2613. Cap. 19. Partic. 2. Loquitur
secum et ad alios, ac si vere
praesentes.
Aug. cap. 11. li. de cura pro mortuis gerenda.
Rhasis.
2614. Quum res ad hoc devenit, ut ea quae cogitare
caeperit, ore promat,
atque acta permisceat,
tum perfecta melancholia est.
2615. Melancholicus se videre et audire putat
daemones. Lavater de
spectris, part.
3. cap. 2.
2616. Wierus, lib. 3. cap. 31.
2617. Michael a musian.
2618. Malleo malef.
2619. Lib. de atra bile.
2620. Part. 1. Subs. 2, Memb. 2.
2621. De delirio, melancholia et mania.
2622. Nicholas Piso. Si signa circa ventriculum
non apparent nec sanguis
male affectus,
et adsunt timor et maestitia, cerebrum ipsum
existimandum est,
&c.
2623. Tract. de mel. cap. 13, &c. Ex intemperie
spirituum, et cerebri motu,
tenebrositate.
2624. Facie sunt rubente et livescente, quibus
etiam aliquando adsunt
pustulae.
2625. Jo. Pantheon. cap. de Mel. Si
cerebrum primario afficiatur adsunt
capitis gravitas,
fixi oculi, &c.
2626. Laurent. cap. 5. si a cerebro ex siccitate,
tum capitis erit levitas,
sitis, vigilia,
paucitas superfluitatum in oculis et naribus.
2627. Si nulla digna laesio, ventriculo, quoniam
in hac melancholia
capitis, exigua
nonnunquam ventriculi pathemata coeunt, duo enim haec
membra sibi invicem
affectionem transmittunt.
2628. Postrema magis flatuosa.
2629. Si minus molestiae circa ventriculum aut
ventrem, in iis cerebrum
primario afficitur,
et curare oportet hunc affectum, per cibos flatus
exortes, et bonae
concoctionis, &c. raro cerebrum afficitur sine
ventriculo.
2630. Sanguinem adurit caput calidius, et inde
fumi melancholici adusti,
animum exagitant.
2631. Lib. de loc. affect. cap. 6.
2632. Cap. 6.
2633. Hildesheim spicel. 1. de mel. In Hypochondriaca
melancholia adeo
ambigua sunt symptomata,
ut etiam exercitatissimi medici de loco
affecto statuere
non possint.
2634. Medici de loco affecto nequeunt statuere.
2635. Tract. posthumo de mel. Patavii edit.
1620. per Bozettum Bibliop.
cap. 2.
2636. Acidi ructus, cruditates, aestus in praecordiis,
flatus, interdum
ventriculi dolores
vehementes, sumptoque cibo concoctu difficili,
sputum humidum
idque multum sequetur, &c. Hip. lib. de mel.
Galenus,
Melanelius e Ruffo
et Aetio, Altomarus, Piso, Montaltus, Bruel,
Wecker, &c.


