2290. Cosmog. 4. lib. cap. 22. vendunt liberos
victu carentes tanquam
pecora interdum
et seipsos; ut apud divites saturentur cibis.
2291. Vel honorum desperatione vel malorum perpessione
fracti el fatigati,
plures violentas
manus sibi inferunt.
2292. Hor.
2293. Ingenio poteram superas volitare per arces:
Ut me pluma levat, sic
grave mergit onus.
2294. Terent.
2295. Hor. Sat. 3. lib. 1.
2296. “They cannot easily rise in the world
who are pinched by poverty at
home.”
2297. Paschalius.
2298. Petronius.
2299. Herodotus vita ejus. Scaliger in poet.
Potentiorum aedes ostratim
adiens, aliquid
accipiebat, canens carmina sua, concomitante eum
puerorum choro.
2300. Plautus Ampl.
2301. Ter. Act. 4. Scen. 3. Adelph. Hegio.
2302. Donat. vita ejus.
2303. “Reduced to the greatest necessity,
he withdrew from the gaze of the
public to the
most remote village in Greece.”
2304. Euripides.
2305. Plutarch, vita ejus.
2306. Vita Ter.
2307. Gomesius lib. 3. c. 21. de sale.
2308. Ter. Eunuch. Act. 2. Scen. 2.
2309. Liv. dec. 9. l. 2.
2310. Comineus.
2311. He that hath 5_l_. per annum coming in
more than others, scorns him
that has less,
and is a better man.
2312. Prov. xxx. 8.
2313. De anima, cap. de maerore.
2314. Lib. 12. epist.
2315. “Oh sweet offspring; oh my very blood; oh tender flower,” &c.
2316. Vir. 4. Aen.
2317. Patres mortuos coram astantes et filios, &c. Marcellus Donatus.
2318. Epist. lib. 2. Virginium video audio defunctum cogito, alloquor.
2319. Calphurnius Graecus. “Without
thee, ah! wretched me, the lillies lose
their whiteness,
the roses become pallid, the hyacinth forgets to
blush neither
the myrtle nor the laurel retains its odours.”
2320. Chaucer.
2321. Praefat. lib. 6.
2322. Lib. de obitu Satyri fratris.
2323. Ovid. Met.
2324. Plut. vita ejus.
2325. Nobilis matrona melancholica ob mortem mariti.
2326. Ex matris obitu in desperationem incidit.
2327. Mathias a Michou. Boter. Amphitheat.
2328. Lo. Vertoman. M. Polus Venetus
lib. 1. cap. 54. perimunt eos quos in
via obvios habent,
dicentes, Ite, et domino nostro regi servile in
alia vita.
Nec tam in homines insaniunt sed in equos, &c.
2329. Vita ejus.
2330. Lib. 4. vitae ejus, auream aetatem condiderat
ad humani generis
salutem quum nos
statim ab optimi principis excessu. vere ferream,
pateremur, famem,
pestem, &c.
2331. Lib. 5. de asse.


