1933.  Sueton. lib. degram.

1934.  Nihil libenter audiunt, nisi laudes suas.

1935.  Epis. 56.  Nihil aliud dies noctesque cogitant nisi ut in studiis suis
      laudentur ab hominibus.

1936.  Quae major dementia aut dici, aut excogitari potest, quam sic ob
      gloriam cruciari?  Insaniam istam domine longe fac a me.  Austin. cons.
      lib. 10. cap. 37.

1937.  “As Camelus in the novel, who lost his ears while he was looking for
      a pair of horns.”

1938.  Mart. l. 5. 51.

1939.  Hor.  Sat. 1. l. 2.

1940.  Lib. cont.  Philos. cap. 1.

1941.  Tul. som.  Scip.

1942.  Boethius.

1943.  Putean.  Cisalp. hist. lib. 1.

1944.  Plutarch.  Lycurgo.

1945.  Epist. 13.  Illud te admoneo, ne eorum more facias, qui non proficere,
      sed conspici cupiunt, quae in habitu tuo, aut genere vitae notabilia
      sunt.  Asperum cultum et vitiosum caput, negligentiorem barbam,
      indictum argento odium, cubile humi positum, et quicquid ad laudem
      perversa via sequitur evita.

1946.  Per.

1947.  Quis vero tam bene modulo suo metiri se novit, ut eum assiduae et
      immodicae laudationes non moveant?  Hen.  Steph.

1948.  Mart.

1949.  Stroza.  “If you will accept divine honours, we will willingly erect
      and consecrate altars to you.”

1950.  Justin.

1951.  Livius.  Gloria tantum elatus, non ira, in medios hostes irruere, quod
      completis muris conspici se pugnantem, a muro spectantibus, egregium
      ducebat.

1952.  “Applauded virtue grows apace, and glory includes within it an
      immense impulse.”

1953.  I demens, et suevas curre per Alpes, Aude Aliquid, &c. ut pueris
      placeas, et declamatio fias.  Juv.  Sat. 10.

1954.  In moriae Encom.

1955.  Juvenal.  Sat. 4.

1956.  “There is nothing which overlauded power will not presume to imagine
      of itself.”

1957.  Sueton. c. 12. in Domitiano.

1958.  Brisonius.

1959.  Antonius ab assentatoribus evectus Librum se patrem apellari jussit,
      et pro deo se venditavit redimitus hedera, et corona velatus aurea,
      et thyrsum tenens, cothurnisque succinctus curru velut Liber pater
      vectus est Alexandriae.  Pater. vol. post.

1960.  Minervae nuptias ambit, tanto furore percitus, ut satellites mitteret
      ad videndum num dea in thalamis venisset, &c.

1961.  Aelian. li. 12.

1962.  De mentis alienat. cap. 3.

1963.  Sequiturque superbia formam.  Livius li. 11.  Oraculum est, vivida
      saepe ingenia, luxuriare hac et evanescere multosque sensum penitus
      amisisse.  Homines intuentur, ac si ipsi non essent homines.

1964.  Galeus de rubeis, civis noster faber ferrarius, ob inventionem
      instrumenti Cocleae olim Archimedis dicti, prae laetitia insanivit.