1781.  Homo omne monstrum est, ille nam susperat feras, luposque et ursos
      pectore obscuro tegit.  Hens.

1782.  Quod Paterculus de populo Romano durante bello Punico per annos 115,
      aut bellum inter eos, aut belli praeparatio, aut infida pax, idem ego
      de mundi accolis.

1783.  Theocritus Edyll. 15.

1784.  Qui sedet in mensa, non meminit sibi otioso ministrare negotiosos,
      edenti esurientes, bibenti sitientes, &c.

1785.  Quando in adolescentia sua ipsi vixerint, lautius et liberius
      voluptates suas expleverint, illi gnatis impenunt duriores
      continentiae leges.

1786.  Lugubris Ate luctuque fero Regum tumidas obsidet arces.  Res est
      inquieta felicitas.

1787.  Plus aloes quam mellis habet.  Non humi jacentem tolleres.  Valer. l. 7. c. 3.

1788.  Non diadema aspicias, sed vitam afflictione refertam, non catervas
      satellitum, sed curarum multitudinem.

1789.  As Plutarch relateth.

1790.  Sect. 2. memb. 4. subsect. 6.

1791.  Stercus et urina, medicorum fercula prima.

1792.  Nihil lucrantur, nisi admodum mentiendo.  Tull.  Offic.

1793.  Hor. l. 2. od. 1.

1794.  Rarus felix idemque senex.  Seneca in Her. aeteo.

1795.  Omitto aegros, exules, mendicos, quos nemo audet felices dicere. 
      Card. lib. 8. c. 46. de rer. var.

1796.  Spretaeque injuria formae.

1797.  Hor.

1798.  Attenuant vigiles corpus miserabile curae.

1799.  Plautus.

1800.  Haec quae crines evellit, aerumna.

1801.  Optimum non nasci, aut cito mori.

1802.  Bonae si rectam rationem sequuntur, malae si exorbitant.

1803.  Tho.  Buovie.  Prob. 18.

1804.  Molam asinariam.

1805.  Tract. de Inter. c. 92.

1806.  Circa quamlibet rem mundi haec passio fieri potest, quae superflue
      diligatur.  Tract. 15. c. 17.

1807.  Ferventius desiderium.

1808.  Imprimis vero Appetitus, &c. 3. de alien. ment.

1809.  Conf. l. c. 29.

1810.  Per diversa loca vagor, nullo temporis momento quiesco, talis et
      talis esse cupio, illud atque illud habere desidero.

1811.  Ambros. l. 3. super Lucam. aerugo animae.

1812.  Nihil animum cruciat, nihil molestius inquietat, secretum virus,
      pestis occulta, &c. epist. 126.

1813.  Ep. 88.

1814.  Nihil infelicius his, quantus iis timor, quanta dubitatio, quantus
      conatus, quanta solicitudo, nulla illis a molestiis vacua hora.

1815.  Semper attonitus, semper pavidus quid dicat, faciatve:  ne displiceat
      humilitatem simulat, honestatem mentitur.

1816.  Cypr.  Prolog. ad ser.  To. 2. cunctos honorat, universis inclinat,
      subsequitur, obsequitur, frequentat curias, visitat, optimates
      amplexatur, applaudit, adulatur:  per fas et nefas e latebris, in
      omnem gradum ubi aditus patet se integrit, discurrit.